گوش فرادادنِ محض و منفعل به یادگیری منجر نمی شود


در سال های اخیر تکنیک و نقش آن در آموزش بخصوص آموزش زبان موردِ توّجه پژوهشگرانِ غربی قرار گرفته است. خانمِ گون لوندبرگ پژوهشگر سوئدی از جمله یِ کسانی است که دست به تحقیقاتِ ارزشمندی در حوزه یِ زبان آموزیِ کودک زده است.
و هم چنین Teaching modern languages to young learners
Early language learning in Europe
از جمله یِ آخرین پرژوه های تحقیقاتی او است. خانم لوندبرگ ضمنِ تأکید بر نقشِ «گوش فرادادنِ واکنشی» در مورد نتایجِ پژوهشات اش چنین اظهار می کند؛ "گوش فرادادنِ محض و منفعل به یادگیری منجر نمی شود. کودک از راه تقلید و تکرار شنیده هایش زبان می آموزد. او باید بتواند در باره یِ شنیده هایش واکنش نشان دهد". خانم لوندبرگ هم چنین اضافه می کند که تماشایِ فیلم های خارجی از تلویزیون نیز فی نفسه به یادگیری نمی انجامد. این مسئله در مورد بازی های کامپیوتری نیز صادق است. بازی های کامیپوتری زمانی در آموزش زبان نقش بازی می کنند که کودک بتواند با بازیکنان ارتباط برقرار کند.
به نظرِ خانم لوندبرگ تأکید بر آموزش از راهِ فرهنگِ عامی یا فیلم های تلویزیونی بی پایه است. کامپیوتر و فیلم های تلویزیونی هرگز نمی توانند جایِ کلاس درس را بگیرند. امّا کلاس درس به یک معلم خبره و ماهر نیاز دارد. معلم باید خود بر زبانی که تدریس می کند تسلط داشته باشد و با متدها و شیوه هایِ تدریس آشنایی کامل داشته باشد.
اینجا فراموش نکنیم که زبان آموزی پیش فرضیه های دیگری هم دارد، از جمله همریشه بودن یا نزدیکی زبان ها با هم. اغلب سوئدی ها به راحتی زبان انگلیسی را می آموزند و به خوبی از پس تلفظ و قوانینِ آوایی آن برمی آیند. شاید یکی از دلایل اصلیِ این امر خویشاندوی زبان سوئدی با انگلیسی باشد. علاوه بر این در کشور سوئدی فیلم ها دوبله نمی شوند. جوانان سوئدی از بدوِ کودکی با زبان انگلیسی و گویش های مختلفِ آن آشنا می شوند. این مسئله در مورد مردم هلند نیز صدق می کند. هلندی ها به روانی زبان انگلیسی را می آموزند و در زندگی روزمره به کار می برند، در حالی که در کشور کرواتین فیلم ها دوبله نمی شوند امّا درصدِ مردمی که به زبان انگلیسی مسلط باشند اندک است. عاملِ این مسئله تفاوت هایِ ساختاریِ دو زبان کروآتی و انگلیسی است.

برگرفته از مجله ی «زبان» تابستان دوهزارویازده میلادی.